یک حادثه طبیعی، که کمتر کسی انتظارش را داشت، مسابقات هفته بیست و سوم لیگ برتر را نیز به حالت تعلیق درآورد. دیداری که قرار بود عصر همان روز، پرسپولیس را در مقابل ذوبآهن صفآرایی کند، ناگهان لغو شد و فوتبال ایران را در هالهای از ابهام فرو برد.
اما بحران پرسپولیس تنها به تعلیق بازیها خلاصه نمیشد. این تیم پرافتخار که همواره مدعی قهرمانی بوده، در دور برگشت نتایج بسیار ضعیفی کسب کرده بود. پنج شکست از هفت بازی، پیش از تعلیق مسابقات، خشم و ناامیدی را در میان هواداران و پیشکسوتان دوچندان کرده بود. حتی انتظار میرفت پرسپولیس در بازی لغو شده مقابل ذوبآهن، متحمل پنجمین و شاید ششمین شکست خود در این مرحله از رقابتها شود.
بسیاری از کارشناسان، عامل اصلی این افت فاحش را در بیانگیزگی بازیکنان و تأثیر روانی حوادث تلخ و ناگوار دیماه و جان باختن هموطنان میدانند. این اندوه جمعی، به وضوح در عملکرد بازیکنان تیم نمایان بود و پیشبینی شکستهای بیشتر را محتمل میساخت.
سه باخت متوالی مقابل ملوان، گلگهر و خیبر، فرصتی برای کریخوانی هواداران رقیب، خصوصاً استقلال، فراهم کرده بود. آنها با اشاره به “هتتریک” اوسمار در باخت، منتظر “پوکر” شدن پرسپولیس بودند. اما لغو ناگهانی مسابقه، این فرصت را از آنها گرفت. از سوی دیگر، ذوبآهن که خود درگیر بحران بقا در لیگ بود و در پنج بازی اخیر خود چهار شکست را تجربه کرده بود، فرصت ارزشمند پیروزی بر تیمی بحرانزده و کسب سه امتیاز حیاتی را از دست داد.
در میان این آشفتگیها، آغاز جنگ و حملات غافلگیرکننده، فضای کشور را تحت تأثیر قرار داد. این وقفه اجباری در رقابتها، شاید فرصتی ناخواسته برای تیم پرسپولیس باشد تا با ریکاوری ذهنی و جسمی، خود را برای ادامه مسابقات آماده کند. با توجه به فشردگی برنامه پیش رو، این استراحت اجباری میتواند به سود این تیم باشد.
