فیفا در مورد شرایط حساس جنگی یا موارد مشابهه نفع بازیکنان عمل نمی کند و شرایط خاصی را در اینمورد برای اعضای تیم و باشگاهها در نظر می گیرد.
در بسیاری از موارد مشابه، فیفا بهجای باز کردن مسیر فسخ، گزینهای عملیتر را پیشنهاد میدهد:
- بازیکن میتواند با توافق باشگاه، بهصورت قرضی و کوتاهمدت به تیمی دیگر منتقل شود
- این انتقال موقت، بدون از بین رفتن قرارداد اصلی انجام میشود
- پس از عادی شدن شرایط، بازیکن به باشگاه اصلی بازمیگردد و قرارداد ادامه پیدا میکند
این مدل دقیقاً همان الگویی است که در بحرانهای اخیر فوتبال جهان نیز مورد استفاده قرار گرفته و بهعنوان راهحلی متعادل بین حقوق باشگاه و بازیکن شناخته میشود.
با این حال، آنچه در هفتههای اخیر بیش از هر چیز نگرانکننده بهنظر میرسد، نقش برخی ایجنتها در تشدید این فضای روانی است. این افراد با ارائه تفاسیر نادرست از مقررات فیفا، سعی دارند:
- باشگاهها را تحت فشار قرار دهند تا مبالغ بیشتری پرداخت کنند
- یا با ایجاد ترس از فسخ قرارداد، امتیازات مالی و قراردادی جدیدی بگیرند
- و در برخی موارد، بازیکنان را به خروج زودهنگام از باشگاه ترغیب کنند
این در حالی است که از منظر حقوقی، چنین ادعاهایی در شرایط فعلی، بهویژه با گذشت سه هفته از بحران، فاقد پشتوانه قانونی معتبر است.
واقعیت این است که در شرایط فعلی:
- هیچ بازیکنی حق ندارد بهصورت یکطرفه قرارداد خود را فسخ کرده و کل مبلغ آن را مطالبه کند
- قراردادها در حالت تعلیق یا انتظار قرار میگیرند، نه پایانیافته
- راهکارهای موقتی مانند انتقال قرضی، گزینهای منطقی و مورد حمایت فیفا است
- تصمیمات نهایی تنها در صورت طولانی شدن جنگ و استمرار ناامنی، و آن هم پس از بررسیهای دقیق اتخاذ خواهد شد
در چنین فضایی، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، آگاهی حقوقی مدیران باشگاهها و مقاومت در برابر فشارهای غیرقانونی است؛ چرا که تفسیر صحیح از مقررات بینالمللی، میتواند از تحمیل خسارات سنگین به فوتبال ایران جلوگیری کند.
