در حالیکه بیش از یک ماه از تعطیلی رقابتهای لیگ برتر میگذرد، فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ از ایده برگزاری ادامه مسابقات بهصورت متمرکز سخن گفتهاند؛ طرحی که در ظاهر میتواند زمان ازدسترفته را جبران کند، اما بررسیها نشان میدهد اجرای آن با پرسشها و چالشهای اساسی مواجه است.
چالش زمان و بازگشت تیمها به شرایط مسابقه
تعطیلی طولانیمدت لیگ، تیمها را از آمادگی دور کرده و براساس نظر اغلب مربیان، بازگشت به شرایط ایدهآل نیازمند دستکم دو تا چهار هفته تمرین فشرده است. حتی در صورت اعلام رسمی از میانه فروردین، آغاز بازیها زودتر از هفته دوم اردیبهشت امکانپذیر نخواهد بود. از سوی دیگر، الزام در اختیار داشتن بازیکنان برای برنامههای تیمهای ملی در خردادماه، تقویم لیگ را بهشدت فشرده میکند و عملاً هشت هفته باقیمانده باید طی بازیهایی هر چهار روز یکبار برگزار شود.
ابهام در انتخاب میزبان متمرکز
مهمترین چالش طرح متمرکز، مشخص نبودن شهری است که بتواند همزمان میزبان همه تیمها، بازیها و اردوهای چند هفتهای باشد. گزینههایی مانند کرمان یا محور تهران–قزوین–اراک مطرح شده است، اما فاصله قابلتوجه میان این شهرها و کمبود امکانات حرفهای در برخی نقاط، اجرای چنین سناریویی را دشوار میکند. از سوی دیگر، بخش زیادی از باشگاهها با مشکلات مالی مواجهاند و توان برپایی اردوهای طولانی را ندارند.
کمبود زیرساخت؛ از هتل تا ورزشگاه مجهز به VAR
برگزاری متمرکز نیازمند چندین ورزشگاه استاندارد برای میزبانی همزمان چهار یا پنج مسابقه در هفتههای پایانی است. این موضوع علاوه بر سیستم VAR، مستلزم وجود حدود ۱۶ زمین تمرینی باکیفیت و امکانات اقامتی مناسب است؛ در حالیکه بسیاری از شهرهای کاندیدا فاقد چنین زیرساختی هستند.
سناریوی جایگزین؛ حذف مسابقات کماثر
در کنار طرح متمرکز، سناریوی دیگری نیز مطرح شده که بر کاهش تعداد تیمهای درگیر در ادامه لیگ تأکید دارد. در این مدل، تنها تیمهای مدعی قهرمانی و تیمهای در معرض سقوط به رقابت ادامه میدهند و تیمهای میانهجدول کنار گذاشته میشوند. این رویکرد تعداد مسابقات را بهطور محسوس کاهش میدهد و امکان اتمام لیگ در بازه زمانی محدود را افزایش میدهد، هرچند اجرای آن نیازمند موافقت باشگاههاست.
نتایج شبیهسازیها؛ ثبات جایگاه تیمها
بررسیهای آماری و شبیهسازیهای انجامشده نشان میدهد ترکیب تیمهای بالای جدول و تیمهای در خطر سقوط در اغلب مدلها ثابت میماند. این موضوع، حرکت به سمت سناریوهای تفکیکی را منطقیتر جلوه میدهد.
جمعبندی
با توجه به محدودیت زمانی، چالشهای زیرساختی و وضعیت مالی باشگاهها، برگزاری متمرکز لیگ با حضور همه تیمها بیش از آنکه یک راهکار عملی باشد، به طرحی دشوار و پرابهام شباهت دارد. در مقابل، سناریوهای مبتنی بر کاهش تعداد تیمها یا حذف بازیهای کماثر، هرچند بیعیب نیستند، اما در شرایط فعلی واقعبینانهتر ارزیابی میشوند.
