ورزش و اندیشه- تیم الاهلی عربستان شب گذشته در دیدار نهایی لیگ نخبگان آسیا موفق شد ماشیدا ژاپن را شکست دهد و برای دومین سال پیاپی فاتح بازیهای باشگاهی قاره کهن شود.
شاگردان یایسیله که از اواسط نیمه دوم با یک بازیکن کمتر ادامه میدادند، با وجود فشار سنگین حریف ژاپنی، نمایش منسجم و کماشتباهی ارائه کردند و در نهایت پاداش استقامت خود را با قهرمانی دریافت کردند.
قهرمانی الاهلی و حتی نایبقهرمانی ماشیدا شاید در ظاهر تنها یک نتیجه ورزشی باشد، اما دوباره حسرت و افسوس های زیاد را فوتبالدوستان ایرانی به همراه داشت زیرا تیم تراکتور تبریز که تنها نماینده ایران در این رقابتها به شمار می رفت، با وقوع جنگ تحمیلی سوم نتوانست آنچنان که شاسیته است، خود را برای مصاف با تیم شباب الاهلی امارات آماده نکرده و درنهایت موفق نشده به جمع هشت تیم برتر راه پیدا کند.
این موضوع درحالی افتاق افتاد که به گفته بسیاری از کارشناسان فوتبال اگر شرایط ویژه ای بر کشورمان حاکم نمی شد و باتوجه به مسیر نه چندان دشواری که پیش رو داشت، به احتمال زیاد می توانست تا فینال لیگ نخبگان راه پیدا کند ولی به خاطر شرایط ویژه و عدم آمادگی بدنی و روحی کامل بازیکنان، این امر محقق نشد.
حالا درست است که این دوره نماینده فوتبال ایران با شرایط خاصی رو به رو شده بود، ولی حتی در دوره گذشته هم تیم استقلال که تا همین مرحله از مسابقات پیش رفته بود، موفق به حضور در مرحله یک هشتم نهایی نشد تا آنها هم در رسیدن به یک عنوان آسیایی دیگر ناکام مانده بودند.
اما سوال اینجاست که تا چه زمانی ما فقط باید آه و حسرت خورده و افتخارآفرینی نمایندگان کشورمان در آسیا، برایمان فقط در حد یک رویا باقی بماند و چرا چاره ای مدیران باشگاه ها و فدراسیون فوتبال برای پایان این طلسم ۳۵ ساله نمی اندیشند؟
درحالی حاضر سه سال متوالی اشت که دو تیم کشورهای حوزه خلیج فارس به عنوان قهرمانی دست پیدا می کنند و گوی رقابت را از نمایندگان شرق آسیا که تا هفت سال پیش بر فوتبال باشگاهی آسیا حکمرانی می کردند را ربوده اند.
ولی متاسفانه کماکان تیمهای ایرانی در کسب این افتخارات ناگام مانده اند و فقط در هفت سال گذشته، تیم پرسپوليس توانسته به فینال رقابتهای آسیایی راه پیدا کند که آنها هم دستشان از جام فلزی این مسابقات کوتاه مانده بود.
به نَظر می رسد وقت هزینه کردن مناسب برای تیمهای باشگاهی که نماینده فوتبال ایران در قاره کهن هستند، فرا رسیده و باید دست از خرجهای بیهوده برداشته شود چون با جذب تنها چند بازیکن خارجی بی کیفیت وقتی زیرساخت ها و امکانات فراهم نباشد، آخر ماجرا به شکایت و جریمه ختم شده و منفعتی برای باشگاه ها ندارد.
شاید خیلی اوقات که از رسیدن به یک افتخار ناکام ماندیم، با خود گفته بودیم که اگر این کار را انجام داده بودیم، به موفقیت منجر می شد و هزاران اما و اگر دیگر. ولی از قدیم الایام گفتند که اگر را کاشتند، سبز نشد.
درپایان باید این نکته را یادآور شويم که ممکن است این حرفها تکراری شده باشد ولی بهتر است که از همین امروز به فکر فراهم کردن زیرساخت ها و امکانات و خرج کردن بهینه برای باشگاه ها باشیم تا در فصول آینده رقابتهای آسیایی شاید ایران هم سهمی در اینگونه افتخارات داشته باشد.
