تیم ملی فوتبال ایران که این روزها در اردوی آماده‌سازی برای حضور در جام جهانی به سر می‌برد، شب گذشته سومین و آخرین بازی درون‌تیمی خود را برگزار کرد و قرار است روز جمعه برای سپری کردن آخرین مرحله اردوی آماده‌سازی پیش از اعزام به جام جهانی، راهی ترکیه شود. ملی‌پوشان کشورمان در این اردو علاوه بر ادامه تمرینات آماده‌سازی، یک دیدار دوستانه مقابل گامبیا نیز برگزار خواهند کرد تا در نهایت امیر قلعه نویی لیست نهایی نفرات اعزامی به این رقابتها را مشخص کند.
تیم کشورمان که در فیفادی فروردین‌ماه دو دیدار دوستانه برابر نیجریه و کاستاریکا برگزار کرده بود، از اوایل ماه جاری تمرینات خود را در کمپ تیمهای ملی در پایتخت آغاز کرد. با وجود آنکه قرار بود چند دیدار دوستانه دیگر نیز برابر تیمهای پرتغال، اسپانیا و پورتوریکو برگزار شود، این برنامه‌ها در نهایت محقق نشد و شاگردان قلعه نویی به انجام بازی‌های درون‌تیمی بسنده کردند.
با این حال، برگزاری همین سه بازی درون‌تیمی نیز خالی از فایده نبود و نکات مثبت و منفی متعددی را آشکار کرد؛ نکاتی که نشان می‌دهد برای حضوری موفق در جام جهانی، باید هرچه زودتر به فکر برطرف کردن ضعف‌ها و تقویت نقاط قوت بود.
یکی از ضعفهای مشهود در این دیدارها، باز شدن دروازه سه سنگربان تیم ملی به کرات بود. سیدحسین حسینی، پیام نیازمند و محمد خلیفه دروازه‌بانان ذخیره علیرضا بیرانوند در تیم ملی بودند که در مجموع این سه بازی ۱۰ بار دروازه‌شان باز شد. آماری که می‌تواند زنگ خطری جدی برای تیم ملی در آستانه جام جهانی باشد. هواداران هنوز خاطره تلخ جام جهانی گذشته و بازی برابر انگلیس را فراموش نکرده‌اند. دیداری که در آن بیرانوند دچار مصدومیت شد و از زمین بیرون رفت بنابراین در این فرصت کوتاه باقی‌مانده تا آغاز رقابتها، سه سنگربان دیگر تیم ملی نیز باید به آمادگی کامل برسند تا برای هر اتفاق احتمالی آماده باشند چراکه در جام جهانی نمی‌توان تنها با تکیه بر یک دروازه‌بان پا به میدان گذاشت.
از دیگر نقاط ضعف مشهود در بازی‌های درون‌تیمی، عملکرد نه‌چندان قابل قبول مدافعان در ترکیب دو تیم بود. در این سه بازی، مدافعان آن‌طور که باید در فاز تدافعی ظاهر نشدند و همین مسئله می‌تواند در جام جهانی به پاشنه‌آشیل فوتبال ایران تبدیل شود. وقتی دروازه‌بان و خط دفاعی یک تیم عملکرد مطلوبی نداشته باشند، طبیعی است که تیم در برابر حریفان قدرتمند با مشکل مواجه شود به‌ویژه در جام جهانی که همه تیمها با بالاترین توان خود وارد میدان می‌شوند.
نکته سوم جابه‌جایی وظایف مدافعان و مهاجمان بود. از ۱۰ گلی که در این سه بازی به ثمر رسید، تنها دو گل سهم مهاجمان بود؛ موضوعی که هم می‌تواند مثبت تلقی شود و هم منفی. از جنبه مثبت می‌توان به دقت بالای مدافعان روی ضربات ایستگاهی اشاره کرد، نکته‌ای که می‌تواند یک برگ برنده برای تیم ملی باشد. اما از جنبه منفی، این مسئله نشان می‌دهد که مهاجمان تیم هنوز در گلزنی به حد مطلوب نرسیده‌اند زیرا وظیفه اصلی گلزنی بر عهده بازیکنان فاز هجومی است و آنها باید حتی از حداقل فرصت‌ها نیز نهایت استفاده را ببرند.
درکنار این نکات، عملکرد برخی بازیکنان جوان و تازه‌وارد نیز بسیار امیدوارکننده بود. هادی حبیبی‌نژاد با ثبت دو گل و یک پاس گل، یکی از چهره‌های درخشان این اردو بود و نشان داد که می‌تواند در آینده برای تیم ملی مهره‌ای تأثیرگذار باشد. امیرحسین محمودی نیز با حرکات تاکتیکی هوشمندانه و به ثمر رساندن یک گل، نمایش قابل قبولی داشت و از آمادگی بالای خود خبر داد. عارف حاجی‌عیدی با قطع ارتباط توپ و عملکرد منظم در میانه میدان، یکی دیگر از بازیکنانی بود که فراتر از انتظار ظاهر شد. دانیال ایری هم با ثبت دو گل، از جمله نفراتی بود که توانست نگاه‌ها را به خود جلب کند و نویدبخش آینده‌ای روشن باشد.
در مجموع، هرچند تیم ملی در بازی‌های درون‌تیمی با برخی ضعف‌ها مواجه بود، اما حضور چهره‌های تازه و عملکرد امیدوارکننده چند بازیکن جوان، امیدها را نسبت به آینده این تیم افزایش داده است. حال باید دید در اردوی ترکیه و دیدار دوستانه برابر گامبیا، کادرفنی چه تصمیمی برای انتخاب نهایی نفرات اعزامی به جام جهانی خواهد گرفت.
نویسنده:امیرحسین موسی رضا
