کاترین دِنو، از مهمترین بازیگران سینمای فرانسه از دلیل حضورش در نقشهایی کوتاه گفت.
کاترین دنو، اسطوره سینمای فرانسه، در ۸۲ سالگی بار دیگر به کن بازگشته، نه بهعنوان چهرهای بازنشسته بلکه بهعنوان بازیگری فعال. او امسال با دو فیلم در بخش مسابقه حضور دارد؛ یکی فیلم «داستانهای موازی» ساخته اصغر فرهادی و دیگری «هیولای آرام» به کارگردانی ماری کرویتسر.
دِنو که در فیلم فرهادی در کنار ایزابل هوپر، ونسان کسل و دیگران بازیگران فرانسوی مقابل دوربین رفته، تاکید دارد که حتی نقشهای کوتاهش را تنها در صورتی میپذیرد که حذف شخصیت از فیلم «غیرممکن» باشد.
این بازیگر پرافتخار سینمای فرانسه در بخشی از مصاحبه با اسکات راکسبرو در هالیوود ریپورتر درباره دلیل حضور در دو نقش کوتاه در فیلمهای بخش مسابقه اصلی کن ۲۰۲۶ گفت: « حتی یک نقش کوچک هم باید ضروری باشد. وقتی نقشی کوچک است، همیشه از خودم میپرسم: اگر این شخصیت از فیلمنامه حذف شود، آیا فرقی میکند؟ اگر نه، پس آن نقش چندان جالب نیست.»
او با بیان اینکه «حضورش در فیلم به شدت به کارگردان وابسته است.»،ادامه داد: «به کارگردان علاقهمند میشوم، بهویژه اگر جوان باشد و شیوه صحبت کردنش درباره فیلم انرژی داشته باشد، چیزی جدید و نو. آنوقت میخواهم بخشی از آن فیلم باشم.»
نخستین حضور کاترین دِنو در کن با یک موفقیت آغاز شد. فیلم «چترهای شربورگ» ساخته ژاک دمی در سال ۱۹۶۴، اولین نقش اول این بازیگر بود و در نهایت فیلم برنده نخل طلا شد و این هنرپیشه ۲۰ ساله تازه کار را به ستارهای بینالمللی تبدیل کرد.
