ورزش و اندیشه- امیر قلعه نویی سرمربی تیم ملی فوتبال ایران روز چهارشنبه پس از حدود دوهفته ای که از حذف ایران گذشت، بالاخره سکوت خود را شکست و نخستین واکنش خود را به اتفاقات مرتبط با جام جهانی نشان داد.
نگاهی به صحبتهای سرمربی تیم ملی نشان می دهد که گویا بیشتر از اینکه معنای پاسخدهی به دلایل حذف از جام جهانی باشد، بیشتر بوی توجیه و لاپوشانی کردن ناکامی در این رقابتها را می داد. او در متنی که منتشر کرده بود، بیشتر دلیل حذف تیم ملی از جام جهانی را آفسایدهای سانتی متری، تیرهای دروازه، تعطیلی لیگ برتر، جنگ و دلایل مختلف دیگری عنوان کرد که از صحبتهای او می توان تنها اینچنین برداشت کرد که اگر این عوامل نبود، تیم ملی به مرحله حذفی جام جهانی راه پیدا می کرد.
هرچند شاید اگر هیچکدام از این عوامل نبود و اوضاع متفاوتی رقم می خورد، شانس صعود تیم ملی به مرحله حذفی هم بیشتر می شد، اما هنر یک تیم و اعضای کادرفنی این است که در شرایط دشوار و بین تمام گرفتاری ها، بتوانند بازیکنان را با آمادگی بیشتری راهی مسابقات مختلف به ویژه میدان بزرگ جام جهانی کرده تا بتوانند نتایج خوبی را کسب کنند. البته در این موضوع تردیدی وجود ندارد که ملی پوشان ایران با حواشی زیادی که پیش از آغاز و در حین رقابتها گریبانگیر تیم ملی شده بود، تمام تلاش خود را انجام داده تا بتوانند دل مردم کشورمان را شاد کنند.
متاسفانه انگار بین بیشتر مربیان فوتبال ایران رسم است که ناکامی و نقاط ضعف خود را پشت مشکلات و توجیه ها پنهان می کنند. این موضوع نه کمکی به شناخت مشکلات کرده و نه باعث پیشرفت فوتبال ایران می شود. باید درنظر داشته باشیم که امروز توجیه ناکامی ها و استفاده از کلماتی مانند اگر و کاش، بهتر است که به دنبال برطرف کردن ناکامی ها رفته تا در پایان راه دیگر حرفی از اگر و ای کاش و شاید اینگونه جملات نباشد.