سالهاست که مدیریت ورزش شهری در ایران، عرصهای مردانه تلقی میشود؛ جایی که کمتر کسی تصور میکرد یک زن بتواند در رأس تصمیمگیریهای آن قرار بگیرد و از پس مسئولیتهای سنگینش برآید. اما دکتر زهرا شمس احسان نشان داد که مدیریت، جنسیت نمیشناسد؛ بلکه به نگاه، برنامه و اراده وابسته است.
ریاست کمیته های ورزش و اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران در سالهای اخیر، صرفاً یک جایگاه اداری نبود؛ عرصهای بود برای اثبات اینکه میتوان همزمان به توسعه ورزش همگانی، سلامت خانواده، توانمندسازی زنان و کاهش آسیبهای اجتماعی نگاه داشت. مسیری که شمس احسان با وجود محدودیتهای فراوان، آن را با جدیت دنبال کرد.
در روزگاری که بسیاری از مدیران تنها به افتتاح پروژهها و گرفتن عکسهای یادگاری بسنده میکنند، او تلاش کرد ورزش را از یک فعالیت تفریحی به یک ابزار اجتماعی تبدیل کند؛ ابزاری برای ساختن خانوادهای سالمتر، محلهای امنتر و نسلی امیدوارتر. حمایت از ورزش بانوان، توسعه برنامههای محلهمحور، توجه به ورزش همگانی و پیوند دادن ورزش با سلامت روان و کاهش آسیبهای اجتماعی، از مهمترین محورهایی بود که در این دوره بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت.
شاید بزرگترین موفقیت شمس احسان، نه ساخت یک سالن ورزشی یا برگزاری چند رویداد، بلکه تغییر یک نگاه قدیمی باشد؛ اینکه زنان نیز میتوانند در بالاترین سطوح مدیریتی ورزش شهری تصمیمساز باشند و حتی موفقتر از بسیاری از مدیران مرد عمل کنند.
امروز حضور یک زن در رأس ورزش شورای شهر تهران، دیگر یک اتفاق نمادین نیست؛ بلکه نشانهای از تغییر نسلی در مدیریت شهری است. تغییری که ثابت کرد اگر فرصت برابر ایجاد شود، زنان میتوانند با دانش، پشتکار و جسارت، نقش مؤثری در آینده ورزش کشور ایفا کنند.
شمس احسان شاید هنوز راهی طولانی پیشرو داشته باشد، اما عملکرد او نشان داد که شکستن سقفهای شیشهای، بیش از هر چیز به اراده نیاز دارد؛ ارادهای که میتواند نگاه جامعه به مدیریت زنان را برای همیشه تغییر دهد.
یادداشت سردبیر