ورزش و اندیشه- در حالی که تب و تاب دربی پایتخت دوباره بالا گرفته است، نگاهی به آخرین صفآرایی استقلال مقابل پرسپولیس در آذرماه سال گذشته (در اراک)، تصویری متفاوت از وضعیت فعلی آبیپوشان را ترسیم میکند. دیداری که با هدایت ریکاردو ساپینتو و با تساوی بدون گل به پایان رسید، اکنون به نقطه عطفی برای مقایسه تغییراتِ دو تیم تبدیل شده است.
ترکیبِ فراموشنشدنیِ اراک
استقلال در آن دیدار با ترکیب تدافعی-تاکتیکی زیر به میدان رفت:
آنتونیو آدان، صالح حردانی، رستم آشورماتوف، سامان فلاح، حسین گودرزی، امیرمحمد رزاقینیا، دیدیه اندونگ، یاسر آسانی، مونیر الحدادی (تعویض با اسماعیل قلیزاده در دقیقه ۷۰)، علیرضا کوشکی و سعید سحرخیزان.
خروجِ مهرههای کلیدی و چالشِ ثبات
نکته قابل تامل در تحلیلِ وضعیت فعلی استقلال، جدایی مهرههای شاخصی است که در آن مسابقه ستونهای ترکیب ساپینتو بودند. آنتونیو آدان (دروازهبان)، دیدیه اندونگ و مونیر الحدادی، بازیکنانی بودند که تفاوتهای فنیِ چشمگیری را در زمین رقم میزدند؛ اما اکنون با جدایی یا عدم بازگشت آنها به جمع آبیپوشان، ریکاردو ساپینتو (یا کادر فنی فعلی) با چالش پر کردنِ خلاء این ستارهها روبروست.
مقایسه با رقیب؛ استقلال در برزخِ تغییر
برخلاف پرسپولیس که در مسیرِ دربی پیشرو با تغییرات گسترده در ترکیب و ساختار تاکتیکی به میدان میآید، استقلال در موقعیت متفاوتی قرار دارد. حفظ اسکلت اصلی با وجود جدایی ستارگان خارجی، استقلال را در شرایطی قرار داده است که یا باید به بازیابی همان فلسفه قدیمی تکیه کند و یا با فرمولی جدید مقابل رقیب سنتی صفآرایی کند.
این تقابل در شرایطی رخ میدهد که استقلال با کمترین تغییر در بدنه اصلیِ باقیمانده نسبت به دربیِ اراک، باید به مصاف تیمی برود که چهرهای دگرگون شده از خود ارائه میدهد. آیا استقلال میتواند با تکیه بر هماهنگیِ بازیکنان باقیمانده، خلاء ستارههای جدا شده را پوشش دهد و طلسمِ ناکامی در کسب پیروزی در آن دیدار را بشکند؟ پاسخ این سوال را باید در انتخابهای تاکتیکیِ کادر فنی در ۹۰ دقیقه حساسِ پیشرو جستوجو کرد.