ورزش و اندیشه- پرسپولیس در هفتههای ابتدایی برابر تیمهای ضعیفتر و پایینجدولی عملکرد هجومی خوبی داشت. در این مسابقات موقعیتهای زیادی خلق میشد، نمایش تهاجمی تیم قابل قبول بود و در چند بازی نیز پیروزیهای پرگل به دست آمد. اما ماجرا مقابل تیمهای مدعی و قدرتمند کاملاً متفاوت بوده است؛ شاگردان تارتار در این دیدارها نه نمایش متقاعدکنندهای داشتند و نه نتایج چندان خوبی کسب کردند.
۲. سه امتیاز قائمشهر و یک هشدار پنهان
پرسپولیس در قائمشهر موفق شد نساجی را شکست دهد و دوباره به صدر جدول بازگردد. با این حال، این پیروزی نباید ضعفهای هجومی تیم را پنهان کند. سرخپوشان در دو بازی اخیر مقابل فولاد و نساجی برای ساختن موقعیتهای خطرناک بهوضوح مشکل داشتند و برخلاف هفتههای ابتدایی، خبری از آن فوتبال هجومی و موقعیتسازی پرتعداد نبود.
۳. آماری که نگرانکننده است
نکتهٔ نگرانکنندهتر، آمار امید گل پرسپولیس در این دو مسابقه است. امید گل سرخپوشان برای دومین بازی متوالی به کمتر از یک رسید؛ آماری که برای تیمی با این تعداد مهرهٔ باکیفیت در فاز هجومی اصلاً قابل قبول نیست. پرسپولیس مقابل فولاد شکست خورد و برابر نساجی هم با وجود کسب سه امتیاز، نتوانست نمایش هجومی مطلوبی ارائه کند.
۴. هشدار به نیمکت
این آمار یک هشدار جدی برای تارتار است. پرسپولیس مهاجمان و بازیکنان هجومی باکیفیتی در اختیار دارد، اما داشتن ستارههای متعدد بهتنهایی تضمینکنندهٔ فوتبال تهاجمی نیست. تارتار باید هرچه زودتر برای مشکل خلق موقعیت تیمش راهحل پیدا کند؛ چراکه در ادامهٔ فصل و مقابل رقبای جدیتر، صرفاً با تکیه بر نتیجهگیری نمیتوان ضعفهای فنی را پنهان کرد.
پرسپولیس امروز در جدول بالاست، اما آمار و نمایشهای اخیر میگوید این جایگاه شکنندهتر از آن است که به نظر میرسد. اگر مشکل خلق موقعیت حل نشود، نخستین باخت سنگین برابر یک رقیب جدی میتواند همهٔ پوششهای نتیجهمحور را از میان بردارد.