ورزش و اندیشه- شکست خانگی پرسپولیس مقابل فجرسپاسی، تنها سه امتیاز حساس را از چنگ سرخپوشان درآورد، بلکه دقایق پایانی این دیدار آبستن حاشیهای بود که به سرعت در فضای مجازی ابعادی اغراقآمیز به خود گرفت. با این حال، واقعیت جاری در مستطیل سبز و رختکن ورزشگاه شهر قدس روایتی کاملاً متفاوت از شایعات داشت.
فریادهایی که قربانی فشار مسابقه شد
در روزی که پرسپولیس برای جبران نتیجه تلاش میکرد، تابلوی ثانیهشمار به ضرر میزبان کار میکرد. در یکی از آخرین بختهای تیم برای فرار از شکست، ارسال نامتعادل امیرحسین محمودی، وینگر جوان و ۲۰ ساله سرخپوشان در جناح چپ، با عبور از مقابل ابوالفضل جلالی به هدر رفت. این موقعیتسوزی در دقایق تلفشده، آستانه تحمل تیم را به پایینترین حد رساند و با واکنش پرالتهاب و فریادهای بلند جلالی بر سر بازیکن جوان تیم همراه شد؛ واکنشی که بازتابی از استرس و بار سنگین فشار روانی روی بازیکنان باتجربهتر در روز ناکامی تیم بود.
شایعهای که وجود داشت اما کمرنگ!
با به صدا درآمدن سوت پایان، فرضیهپردازیها در فضای مجازی آغاز شد و شایعهای مبنی بر درگیری فیزیکی این دو بازیکن در تونل ورزشگاه شهر قدس دستبهدست گشت. این در حالی است که پیگیریهای میدانی و شهادت حاضران، این ادعا را بهکل مردود اعلام کرد. سرعتِ بالای خروج محمودی از زمین پس از سوت پایان و فاصله زمانی ورود جلالی به رختکن، نشان داد که اساساً بستر زمانی و مکانی برای شکلگیری هیچگونه تنش یا درگیری فیزیکی وجود نداشته است.
رفاقت مازندرانیها سدی در برابر حاشیهها؟
پایان ماجرا اما در چهاردیواری رختکن رقم خورد؛ جایی که حرفهایگری جایگزین هیجان کاذب زمین مسابقه شد. ابوالفضل جلالی به محض ورود به رختکن، مستقیماً سراغ محمودی رفت و با جویا شدن حال او، دلجویی لازم را به عمل آورد تا مطمئن شود واکنش تندش در زمین بازی، باعث رنجش بازیکن جوان تیم نشده است. پاسخ مثبت و صمیمانه محمودی، نقطه پایانی بر این حاشیه ساختگی بود؛ جایی که دو بازیکن با در آغوش کشیدن یکدیگر نشان دادند استرسهای مستطیل سبز نمیتواند به پیوند میان آنها لطمه بزند.
این همدلی ریشهای نیز بیتأثیر نبود؛ ابوالفضل جلالی، مدافع چپ کلیدی سرخپوشان، و امیرحسین محمودی هر دو اصالتی مازندرانی دارند و به واسطه این اشتراک فرهنگی و رفاقت نزدیک، توانستند بحرانِ ساختگیِ فضای مجازی را در نطفه خفه کرده و تمرکز خود را معطوف به دیدارهای آینده کنند.