ورزش و اندیشه- تیم ملی نروژ شب گذشته با شکست مقابل انگلیس در مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی، از صعود به مرحله نیمه نهایی بازماند ولی یک چیز را اثابت کرد که با خودباوری و داشتن روحیه جنگندگی می توان حتی مقابل بزرگان هم قد علم کرد.وایکینگ ها که بعد از ۲۸ سال غیبت و برای چهارمین بار در این دوره از مسابقات حضور پیدا کرده بودند، می توان گفت که بهترین عملکردشان در ادوار جام جهانی ارائه دادند.
شاید پیش از آغاز این رقابتها، بیشتر هواداران و کارشناسان فوتبال شانس کمی موفقیت نروژ در مراحل حذفی قائل بوده و در خوشبینانه ترین حالت ممکن، تنها بخت نروژی ها را حضور در دور یکشانزدهم می داستند.
اما وقتی که این تیم با عبور از ساحل عاج حریف برزیل در مرحله یک هشتم نهایی شد، اکثريت قریب به اتفاق عاشقان فوتبال پیش بینی پیروزی برزیل را کرده بودند، ولی وایکینگها با پیروزی مقابل سلسائو، ثابت کردند که با پیش بینی برنده یک بازی معلوم نمی شود.
از لحظه ای که سوت پایان دیدار مقابل برزیل زده شد، دیگر کسی نروژ را یک شگفتی موقت نمی دانست. وایکینگ ها در این دوره از جام جهانی، تیمی جنگنده ظاهر شده و با ارائه یک فوتبال منظم و روحیه تسلیم ناپذیری، نشان دادند که فاصله تیمهای مدعی با تیمهای مدعی مانند گذشته نیست.
هرچند رویای نروژی ها با شکست مقابل سه شیرها در یکقدمی نیمه نهایی به پایان رسید، اما بدون تردید نمایش این تیم در تاریخ جام جهانی ماندگار شد زیرا وایکینگ ها نشان دادند که هیچ تیمی را نمی توان از پیش بازنده دانست. جام جهانی برای نروژ تمام شد، ولی داستان آنها در این دوره سالیان سال در اذهان عاشقان فوتبال می ماند.
نویسنده:امیرحسین موسی رضا
