ورزش و اندیشه- تیم فوتبال امید ایران روز گذشته با شکست مقابل کره جنوبی و کسب چهار امتیاز، از مرحله گروهی بازیهای آسیایی ناگویا کنار رفت تا حسرت رفتن روی سکوی این رقابتها ۲۰ ساله شود.
امیدهای کشورمان پیش از آغاز بازیهای آسیایی با چالشچالشهای زیادی روبهرو شدند که مهمترین آنها کنسلی اردوی آمادهسازی به علت کمبود بازیکن و نبود بازیهای دوستانه مفید بود.
این تیم بالاخره به هر طریقی که بود، برای بازیهای آسیایی آماده شد ولی متاسفانه باز هم به علتهای گوناگون نتوانست موفق ظاهر شود تا کماکان یک ابهام بزرگ در ذهن هواداران وجود داشته باشد که تا چه زمانی قرار است این شکست ها و ناکامی ها تکرار شود و چرا کسی جلوی آن را نمی گیرد؟
حالا نکته اینجاست که تیم امید ایران قرار است چند ماه دیگر در مسابقات انتخابی المپیک به میدان برود، ولی نگرانی بابت عدم کسب نتیجه مطلوب و صعود به آن رقابتها همچنان وجود دارد.
از سوی دیگر، حسین عبدی هم پس از این ناکامی استعفا داد تا حالا بار دیگر بحث تغییر سرمربی تیم امید مطرح شود. اما آیا واقعاً با رفتن عبدی و آمدن یک مربی جدید، مشکل فوتبال امید ایران حل خواهد شد؟
در پایان باید گفت که ما برای این شکستها یقه چه کسی را باید بگيريم؟ یقه حسین عبدی که حالا استعفا داده، یقه بازیکنان این تیم یا یقه افرادی که آنها هم با عدم برنامه ریزی مناسب یکی از دلایل ناکامی امیدهای کشورمان هستند.
به هر حال، بازیهای آسیایی باوجود تمام اتفاقات خود به پایان رسید و حالا مسابقات انتخابی المپیک در پیش است، جایی که تیم امید ۵۰ سال ما را ناامید کرده و حالا وقت آن رسیده تا با برنامه ریزی درست و پرهیز از لج و لجبازی آیت طلسم را باطل کنیم.
نویسنده:امیرحسین موسی رضا
