ورزش و اندیشه- تراکتور همواره به عنوان یکی از پرطرفدارترین تیمهای ایران شناخته میشود؛ تیمی که تکیه اصلیاش بر شور هواداران و حمایت پرشور تبریزیهاست. اما مدتی است که این باشگاه به جای تمرکز بر مسائل فنی و تاکتیکی، به پایگاه اصلی حواشی فوتبال ایران تبدیل شده است. رفتارهای مدیریت، موضعگیریهای برخی افراد نزدیک به باشگاه و واکنشهای تند بازیکنان، وضعیت نگرانکنندهای را برای این تیم رقم زده است که در ادامه به بررسی ابعاد آن میپردازیم.
۱. مدیریت باشگاه؛ الگوی رفتارهای غیرحرفهای
مدیرعامل باشگاه تراکتور، آقای کریمی، به جای ایفای نقش به عنوان یک مدیریت آرامبخش و ساختارمند، در بسیاری از مواقع خود به یکی از محرکهای اصلی حواشی تبدیل شده است. اظهارات جنجالی، واکنشهای احساسی به داوریها و ناتوانی در کنترل تنشهای داخلی، باعث شده است که این باشگاه از استانداردهای حرفهای مدیریت ورزشی فاصله بگیرد. مدیریت یک باشگاه بزرگ نیازمند پختگی و خویشتنداری است، اما در تراکتور، شاهد رفتارهایی هستیم که عملاً فشار روانی را بر تیم و هواداران دوچندان میکند.
۲. خداداد عزیزی؛ حاشیه یا متن؟
حضور افرادی نظیر خداداد عزیزی در فضای نزدیک به باشگاه تراکتور، اگرچه با هدف بهرهگیری از تجربیات فنی یا مشاورهای صورت گرفته، اما در عمل باعث افزایش تنشها شده است. خداداد عزیزی که به صراحت لهجه و گاهاً رفتارهای هیجانی معروف است، گاهی با ورود به درگیریهای لفظی و موضعگیریهای تند در رسانهها، ناخواسته (یا خواسته) فضای پیرامون تیم را ملتهب میکند. وقتی شخصیتهای پرحاشیه در متن تصمیمگیریها یا مصاحبههای باشگاه قرار میگیرند، بدیهی است که آرامش از اردوی تیم رخت برمیبندد.و مورد اخری در مقابل عالیشاه و گل گهر نمونه بارز اتفاقات تلخ و حاشیه ای برای خد اد ا و تیمش بود.
۳. شجاع خلیلزاده اما در راس ایجاد حاشیه د ر تراکتور کاملا فعال و نمایان عمل می کند از تحریک علنی هواداران تیمش گرفته تا ارائه راهکار به مدیرعامل تیم برای استفاده از توهین و تنش طرفداران تراکتور علیه تیمهای مهمان که در تبریز مقابل تراکتور قرار می گیرند.
۴. تراکتور، حاشیه و ناکامی فنی
فوتبال، ورزشی است که نیاز به تمرکز ذهنی بالا دارد. تیمی که هر هفته با یک بحران جدید مدیریتی، یک مصاحبه جنجالی یا یک تنش روی سکوها دستوپنج نرم میکند، نمیتواند در مستطیل سبز عملکرد درخشانی داشته باشد. حواشی، “انرژی روانی” تیم را میبلعند. تراکتور در حال حاضر به جای اینکه درگیر تحلیلهای تاکتیکی، آنالیز حریفان و هماهنگی بازیکنان باشد، دائم درگیر “مدیریت بحرانهای خودساخته” است.
تراکتور با ادامه این روند، راه به جایی نخواهد برد. اگر مدیریت باشگاه تغییر رویکرد ندهد و فضایی مبتنی بر حرفهایگری، آرامش و احترام متقابل ایجاد نکند، حتی با داشتن بهترین بازیکنان هم، نتیجه نهایی چیزی جز ناکامی و ناامیدی هواداران نخواهد بود. فوتبال مدرن، ورزشی است که در آن “سکوت و کار” بر “هیاهو و جنجال” پیروز میشود؛ درسی که مدیران و بازیکنان تراکتور باید هرچه سریعتر آن را بیاموزند.
