امروز: 1405/05/14 ساعت : 06:44
  • صفحه نخست
  • درباره ما
  • اندیشه
  • رفقای هیراد از غم سنگین چهل روزه می گویند…

    در میان اشک و اندوه دوستان و دوستداران حمید هیراد، رفقای او از غمی سخت گفتند که ۴۰ روز است بر سینه‌شان سنگینی می‌کند و هنوز نتوانسته‌اند با آن کنار بیایند. در همین حال راغب که یکی از نزدیکان هیراد بوده است می‌گوید: «حمید نرفته و هنوز کنار ماست. در این روزها بارها احساس کرده‌ام که در کنارم حضور دارد؛ حتی وقتی سوار ماشین می‌شدم، با او صحبت می‌کردم و از او می‌خواستم برای مردم دعا کند.»

    مراسم چهلمین روز درگذشت حمید هیراد که در جوانی بر اثر سرطان از دنیا رفت، با حضور جمعی از هنرمندان، خانواده و طرفداران این خواننده موسیقی پاپ برگزار شد. در این مراسم چهره‌هایی از جمله محمد علیزاده، شهرام شکوهی، محسن ابراهیم‌زاده، مصطفی راغب، میثم اکبری، عبدالجبار کاکایی، هومن حاج‌عبداللهی و … حضور داشتند.

    نخستین سخنران این مراسم حامد حسین‌زاده (برادر حمید هیراد) بود که گفت: من حامد حسین‌زاده هستم، برادرِ حمید هیراد. حمید همین‌جاست، میانِ ما و حس می‌کنم که نگاهمان می‌کند. راستش را بخواهید، من اهلِ حرف زدن نیستم و شاید نتوانم آن‌طور که باید و شاید، احساساتم را بیان کنم. حتی زبانِ حمید هم نمی‌توانم باشم، اما با تمام وجودم تلاش می‌کنم فقط چند کلمه بگویم.

    او افزود: از همه شما عزیزانی که از راه‌های دور و نزدیک آمدید، صمیمانه تشکر می‌کنم. حضورتان، همراهی‌تان و مهرتان برای ما بسیار ارزشمند است. در این شرایط، خانواده‌ام توانِ صحبت کردن ندارند، اما از طرف آنها، از تک‌تک شما مردم عزیز، قدردانی می‌کنم. امیدوارم که سهم زندگی‌تان همیشه شادی باشد و لبخند. ببخشید اگر بلد نیستم درست تشکر کنم. فقط خواستم به رسم ادب بگویم، ممنونم.

    محمد علیزاده: از دست دادن حمید غمی متفاوت بود 

    در ادامه دومین سخنران محمد علیزاده (خواننده) بود که گفت: هیچ‌وقت گمان نمی‌کردم در چنین جایگاهی و درباره چنین غمی صحبت کنم. سال‌ها پیش، از دست دادن پدرم بزرگ‌ترین غم زندگی‌ام بود، اما خبر از دست دادن حمید، غمی عمیق و متفاوت برایم به همراه داشت. در این سال‌ها، در فضای مجازی شایعات و ابهامات زیادی درباره حمید ساخته شد. متأسفانه این روزها در دنیای موسیقی، کمتر به یکدیگر رحم می‌کنیم؛ چون فقط می‌خواهیم دیده شویم، بدون آن که اهمیت بدهیم چگونه دیده می‌شویم، و این برای پیکره موسیقی ما تأسف‌بار است.

    او افزود: در سال ۹۹ در یک برنامه زنده تلویزیونی از حمید دعوت کردم درباره بیماری‌اش صحبت کند. او ابتدا نگران بود که پس از این گفت‌وگو، هجمه‌هایی متوجه من شود، اما در نهایت پذیرفت. بعد از پخش برنامه، فردای آن روز به من گفت که پس از مدت‌ها احساس آرامش کرده و حالش بهتر شده است. حمید خصوصیات بسیار ارزشمندی داشت. یکی از مهم‌ترین آن‌ها، دوری از حسادت بود. او حسادت را در وجودش از بین برده و جای آن را با بخشندگی پر کرده بود. حتی زمانی که پشت سرش صحبت می‌شد، با لبخند از آن عبور می‌کرد؛ این گذشت، نشانه روحی بسیار متعالی است. رسالت حمید هیراد تا همین نقطه از زندگی‌اش در این دنیا بود و امیدوارم همه ما نیز روزی با عزت و آبرو، مانند او از این دنیا برویم. حمید را دوست دارم، همیشه دوست خواهم داشت و او در قلب من جاودانه است.

    راغب: این ۴۰ روز بر همه ما بسیار سخت گذشت 

    در ادامه مصطفی راغب (خواننده و از دوستان نزدیک حمید هیراد) در سخنانی گفت: این ۴۰ روز برای همه ما بسیار سخت گذشت؛ به‌ویژه برای کسانی که با حمید خاطرات زیادی داشتند؛ از هواداران گرفته تا خانواده‌اش که می‌دانم چه روزهای دشواری را پشت سر گذاشتند. حمید رفت، اما یادش باقی است. آثارش همچنان شنیده می‌شود و حضورش را می‌توان در صدایش احساس کرد. فقط می‌خواهم از او تشکر کنم؛ از اینکه با صدایش از انسانیت گفت، انسانیت را آموزش داد، از عشق، مهربانی و عشق به خدا سخن گفت.

    این خواننده ادامه داد: همان‌طور که در مراسم تشییع هم گفتم، حمید نرفته و هنوز کنار ماست. در این روزها بارها احساس کرده‌ام که در کنارم حضور دارد؛ حتی وقتی سوار ماشین می‌شدم، با او صحبت می‌کردم و از او می‌خواستم برای مردم، کشور و تمام غم‌های بزرگ دعا کند.

    او در ادامه به شرایط دشوار زندگی هنرمندان اشاره کرد و گفت: شاید ظاهر زندگی هنرمندان زیبا به نظر برسد، اما استرس‌ها، سفرهای مداوم، بی‌خوابی‌ها و فشارهای مختلف همیشه همراه آن‌هاست. به‌نظر من، بسیاری از این فشارها در بروز بیماری‌ها بی‌تأثیر نیست. چرا تا وقتی هنرمندی در کنار ماست، قدرش را نمی‌دانیم؟ چرا از تجربه‌ها و زندگی بزرگان درس نمی‌گیریم؟ واقعیت این است که هیچ‌کس در این دنیا ماندنی نیست و تنها چیزی که باقی می‌ماند، خاطرات و مهربانی‌هاست.

    او همچنین به مشکلات بیماران خاص در شرایط کنونی اشاره کرد و گفت: بیمارانی هستند که برای تأمین داروهای خود با سختی‌های زیادی مواجه‌اند. این مسائل نیاز به توجه و حمایت جدی دارد و این سؤال مطرح است که چه کسی قرار است از جامعه هنری حمایت کند. هنرمندان با احساسشان زنده‌اند و نباید آن‌ها را نادیده گرفت. امیدوارم تا زمانی که عزیزان‌مان در کنار ما هستند، قدرشان را بدانیم و هوای یکدیگر را داشته باشیم.

    ثبت دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *