ورزش و اندیشه- با پایان مراسم قرعهکشی بیستوششمین دوره لیگ برتر، شمارش معکوس برای آغاز فصلی متفاوت در فوتبال ایران آغاز شد؛ فصلی که با حضور ۱۸ تیم و برگزاری ۳۴ هفته، بیش از هر زمان دیگری زیرساختها، امکانات و توان مدیریتی فوتبال کشور را به محک خواهد گذاشت. افزایش تعداد مسابقات، مسئولیت باشگاهها، سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال را نیز سنگینتر از گذشته کرده و موفقیت این طرح، تنها در سایه برنامهریزی دقیق و اجرای حرفهای امکانپذیر خواهد بود.
افزایش تعداد تیمهای لیگ برتر میتواند فرصت مناسبی برای دیده شدن بازیکنان جوان و کمنامونشان باشد و مسیر حضور استعدادهای تازه در سطح نخست فوتبال ایران را هموار کند. با این حال، اگر این تغییر بدون فراهم شدن زیرساختهای لازم، ورزشگاههای استاندارد، زمینهای باکیفیت و امکانات مناسب اجرایی شود، نه تنها کمکی به رشد فوتبال ایران نخواهد کرد، بلکه ممکن است کیفیت مسابقات را کاهش داده و فشار مضاعفی را به باشگاهها، بازیکنان و کادرهای فنی وارد کند.
از سوی دیگر، برگزاری ۳۴ هفته مسابقه، مدیریت دقیق تقویم رقابتها را به یکی از مهمترین وظایف سازمان لیگ تبدیل میکند. فشردگی مسابقات، احتمال افزایش مصدومیت بازیکنان و خستگی تیمها را بالا میبرد و همین موضوع میتواند کیفیت فنی لیگ را تحت تأثیر قرار دهد. در چنین شرایطی، رعایت استانداردهای حرفهای در برنامهریزی و برگزاری مسابقات، بیش از هر زمان دیگری اهمیت خواهد داشت.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که در میانه فصل، رقابتهای لیگ برتر برای برگزاری اردوی تیم ملی و حضور در جام ملتهای آسیا متوقف خواهد شد. به همین دلیل، برگزاری یک لیگ منظم، باکیفیت و کمحاشیه میتواند نقش مهمی در آمادگی ملیپوشان داشته باشد و یکی از عوامل موفقیت فوتبال ایران در این رقابتها باشد.
در نهایت باید گفت لیگ ۱۸ تیمی فقط یک تغییر در تعداد تیمها نیست؛ بلکه آزمونی بزرگ برای سازمان لیگ فوتبال ایران، باشگاهها و مدیران اجرایی فوتبال کشور به شمار میرود. حال باید دید فوتبال ایران تا چه اندازه برای عبور از این چالش آماده است و آیا مسئولان میتوانند این فصل متفاوت را با موفقیت به پایان برسانند یا خیر.
نویسنده: امیرحسین موسیرضا
