ورزش و اندیشه-دو شکست خانگی متوالی پرسپولیس مقابل فولاد و فجرسپاسی، بار دیگر ضعف خط حمله این تیم را نمایان کرده است؛ موضوعی که در کنار مشکلات فنی و تاکتیکی سرخپوشان، توجهها را به عملکرد ایگور سرگیف، مهاجم ازبکستانی این تیم، معطوف کرده است.
سرگیف در دو دیدار اخیر پرسپولیس فرصتهای مناسبی برای گلزنی در اختیار داشت، اما نتوانست از موقعیتهای ایجادشده استفاده کند. این مهاجم در مسابقه مقابل فولاد، در دقایق پایانی فرصت خوبی برای تغییر نتیجه داشت که با بیدقتی آن را از دست داد. در دیدار برابر فجرسپاسی نیز در موقعیتی تکبهتک با دروازهبان حریف قرار گرفت، اما ضربه او با اختلاف قابل توجهی از بالای دروازه عبور کرد.
اگرچه نمیتوان نتایج اخیر پرسپولیس را صرفاً به عملکرد یک بازیکن مرتبط دانست و مسائل فنی، تاکتیکی و تصمیمات کادر فنی نیز در این ناکامیها نقش دارند، اما از دست رفتن موقعیتهای مسلم گلزنی توسط مهاجم اصلی تیم، یکی از مشکلات قابل توجه سرخپوشان به شمار میرود.
نکته قابل تأمل، تفاوت عملکرد سرگیف در مقایسه با نیمفصل دوم فصل گذشته است. او در آن مقطع با هدایت اوسمار ویرا نمایش قابل قبولی داشت و توانست به یکی از مهرههای تأثیرگذار پرسپولیس تبدیل شود. عملکرد موفق او در آن دوره، انتظارات را برای ادامه حضورش در ترکیب سرخپوشان افزایش داده بود؛ با این حال، نمایشهای اخیر این مهاجم با سطح انتظارات فاصله دارد.
اکنون افت محسوس سرگیف به یکی از دغدغههای مهم پرسپولیس تبدیل شده است. کاهش دقت در ضربات نهایی و ناکامی در استفاده از موقعیتهای گلزنی، پرسشهایی را درباره شرایط فنی و روانی این بازیکن مطرح میکند.
در این میان، مسئولیت بازگشت سرگیف به شرایط مطلوب تنها بر عهده خود بازیکن نیست و کادر فنی نیز باید با بررسی دلایل افت او، راهکار مناسبی برای بهبود عملکردش در نظر بگیرد. پرسپولیس برای عبور از شرایط فعلی و بازگشت به مسیر موفقیت، به خط حملهای مؤثر و مهاجمانی آماده نیاز دارد؛ موضوعی که احیای سرگیف میتواند نقش مهمی در تحقق آن ایفا کند