ورزش و اندیشه- تیم ملی آرژانتین با هدایت لیونل اسکالونی در حالی به مسیر خود در جام جهانی ادامه میدهد که کادر فنی تیم ملی انگلیس به سرمربیگری توماس توخل، تمرکز خود را بر مهار نقاط قوت این تیم معطوف کرده است.
ساختار تاکتیکی آرژانتین
آرژانتین با آرایشی نزدیک به ۲-۴-۴ بازی میکند که در آن لیونل مسی به عنوان مهاجم عقبکشیده (Deep-lying forward) نقش اصلی را در انتقال توپ ایفا میکند. آمار عملکرد حرکتی نشان میدهد مسی بخش قابلتوجهی از زمان بازی را به مدیریت انرژی اختصاص میدهد، اما با تکیه بر نبوغ فردی و ارسالهای دقیق، همچنان مهره کلیدی این تیم در ثبت گل و پاس گل محسوب میشود.
در فاز تهاجمی، خولیان آلوارز به دلیل توانایی در نفوذ به فضاهای کناری، در ترکیب اصلی قرار گرفته است. با این حال، حضور لائوتارو مارتینز به عنوان جایگزین تهاجمی، قدرت هجومی آرژانتین را در دقایق پایانی حفظ میکند.
نقاط ضعف و استراتژی انگلیس
تحلیل عملکرد آرژانتین برابر تیمهایی نظیر سوئیس، کیپورد و مصر نشان میدهد که خط میانی این تیم در برابر فشارهای فیزیکیِ متداوم، آسیبپذیر است. با وجود استفاده از لئاندرو پاردس به عنوان هافبک دفاعی برای پوشش فضاهای مرکزی، خط میانی این تیم در نبردهای فیزیکی و بازپسگیری توپ در میانه میدان، عملکردی متزلزل داشته است.
راهبرد اتخاذ شده از سوی توماس توخل برای این دیدار بر دو محور استوار است:
۱. فشردگی خطوط: ایجاد تراکم در میانه زمین برای بستن مسیرهای پاس به مسی و آلوارز.
۲. نبرد فیزیکی: استفاده از هافبکهایی نظیر دکلان رایس و الیوت اندرسون برای تحمیل برتری فیزیکی بر خط میانی آرژانتین و قطع ارتباط بازیکنان خلاق این تیم با خط حمله.
آرژانتین یک تیم واقعی است نه فقط مسی
تیم ملی آرژانتین در عصر اسکالونی، از یک تیم «مسیمحور» به یک سیستم «تیمی-ستارهمحور» تبدیل شده است. قدرت واقعی آلبیسلسته در لحظاتی نهفته است که ستارههای اصلی تحت فشار قرار میگیرند؛ جایی که عمق ترکیب آنها، سرنوشت بازی را تغییر میدهد.
خولیان آلوارز، مهاجم اتلتیکومادرید، نماد این تغییر نقش است. او که با تلاش بسیار جایگاه خود را در ترکیب اصلی بازپس گرفته، در بازی مقابل سوئیس با یک گل درخشان، نقش «بازیکن نجاتدهنده» را ایفا کرد. در مقابل، حضور بازیکنانی نظیر لائوتارو مارتینز در جایگزینها، نشاندهنده غنای فوقالعاده آرژانتین است؛ بازیکنی که با ورود به زمین، بلافاصله با گلزنی، فشار را بر حریف دوچندان کرد.
تفاوت تاکتیکی این دو مهاجم، ابزار اصلی اسکالونی است: آلوارز با سرعت و نفوذ در کنارهها، فضای دفاعی را باز میکند و مارتینز با حضور در محوطه جریمه، ضربات نهایی را به ثمر میرساند. برای تیم انگلیس، مقابله با این ساختار تنها با «انضباط مطلق» میسر است. انگلیس اگر بخواهد از مهلکه مسی و آلوارز رها شود، باید در کنترل توپهای اول و دوم بیرحم باشد و اجازه ندهد آرژانتین در یکسوم دفاعی حریف، فضا ایجاد کند.
نویسنده:سوده رحمانوند
