تیم ملی فوتبال ایران فردا در دومین بازی خود از رقابتهای جام جهانی، مقابل تیم بلژیک قرار خواهد گرفت، دیداری که به اعتقاد بسیاری از هواداران فوتبال شاید دشوارترین مصاف تیم کشورمان در مرحله گروهی این مسابقات باشد.
ملی پوشان کشورمان در بازی اول خود درچارچوب جام جهانی مقابل نیوزلند درحالی که شاید اکثرا منتظر پیروزی مقابل نماینده قاره اقیانوسیه بودند، با کسب تنها یک امتیاز مقابل این تیم متوقف شده و تاحدودی مسیر صعود خود را به دور حذفی را ناهموار تردند.
خط دفاع، مهمترین دغدغه ایران مقابل بلژیک
یکی از چالشهایی که برای بازی فردا پیش روی تیم ملی قرار دارد، بیش انتخاب مدافعان در ترکیب اصلی خواهد بود. در بازی مقابل نیوزلند، تیم ملی با زوج خلیل زاده و نعمتی وارد میدان شد و آنها نتوانستند در کار دفاعی عملکرد خوبی داشته باشند که مصداق بارز این موضوع را می توان به عدم موفقیت مدافعان در مهار کریس وود هنگام دریافت توپهای بلند اشاره کرد که این موصوع می تواند در بازی مقابل بلژیک، تیم ملی را با دردسر بیشتری مواجه کند.
حالا باید دید که آیا قلعه نویی برای بازی فردا، باز هم به همان زوج خط دفاعی اعتماد می کند یا با ایجاد تغییرات اساسی، استحکام این منطقه را افزایش خواهد داد؟
لزوم ترمیم فاصله دفاع و هافبک
یکی دیگر از معضلاتی که در دیدار تیم ملی مقابل نیوزلند محسوس بوده و به شدت باید اصلاح شود، فاصله زیاد بین خط دفاعی و خط هافبک بود جایی ته به راحتی تیم نیوزلند توانست گل دوم خود را وارد دروازه ایران کرده و از آن روزنه ایجاد شده نهایت بهره را ببرد. برای بازی با بلژیک، اصلاح این مورد به حتم باید در دستور کار قرار گیرد چرا که بازیکنی مانند دیبروینه به خوبی می تواند از این نکته استفاده کرده و به تیم ما ضربه بزند.
پوشش دفاعی برای مهار نفوذهای رضاییان
یکی دیگر از نکاتی که در بازی تیم ملی وجود دارد، نفوذ بیش از حد رامین رضاییان به سمت دروازه رقبا است که این موضوع، با شدن فضای پشت او را خالی کرده و راه را برای بازیکنان تیم حریف به سمت دروازه ایران هموار می کند. به همین دلیل باید در بازی مقابل بلژیک، یک مدافع راست مانند حردانی و یوسفی در ترکیب تیم نیاز است که درصورت حضور رضاییان و نفوذ او به سمت دروازه حریف، فصای پشت سرش خالی نماند یا درصورت نبود رضاییان، آن دو باتوجه به خصوصیات دفاعی بیشتر توانایی پوشش دهی آن منطقه را داشته باشند.
طارمی نباید در خط حمله تنها بماند
نکته چهارم درباره ترکیب تیم ملی که در بازی مقابل نیوزلند به چشم میخورد، از کار افتادن مهدی طارمی زدر نیمه دوم ان بازی بود. طارمی در نیمه اول توانست عملکرد قابل قبولی داشته باشد ولی در نیمه دوم به کلی از کار افتاده بود. ما باید بدانیم که تقریبا طارمی برای همه شناخته شده بوده و از زمان آغاز بازی، نحوه یارگیری با او در دستور کار قرار می گیرد بنابراین باید یک مهاجم مانند مغانلو در کنار او قرار گیرد تا بتواند مقداری از بار خط حمله را بر دوش کشد.
مأموریت ویژه برای مهار دوکو
نکته پنجمی که باید برای بازی تیم ملی مقابل بلژیک مورد توجه قرار گیرد، چشم برنداشتن از دوکو ستاره تکنیکی شیاطین سرخ است. او قابلیت بازی در جناحین را داشته و می تواتد در چپ و راست فاز هجومی فعالیت کند. سبک بازی دوکو همیشه بر پایه سرعت انفجاری و دریبلینگ فوق العاده بوده اما جرقه های او می تواند تفاوتها را رقم بزند. به همین دلیل باید در طرف راست و چپ خط دفاعی، از بازیکنانی استفاده شود که قابلیت مهار او را داشته باشند و باید این نکته را درنظر گرفت که یک نفر برای مهار او کافی نیست.
خط میانی، نیازمند تحول اساسی
ششمین نکته که می توان به آن اشاره کرد، عملکرد نه چندان قابل قبول بازیکنان خط هافبک تیم ملی مقابل تیم نیوزلند بود. عزت الهی و قدوس در دیدار گذشته نتوانستند آنطور که باید، ارتباط بین بازیکنان حریف را قطع کنند و حتی قدوس که در دیدارهای گذشته تیم ملی پاسهای در عمق زیادی ارسال می کرد، در انجام این کار ناموفق بوده و روی گل دوم تیم هم مقصر بود. بهتر است که در بازی مقابل بلژیک، از بازیکنانی مثل قربانی و رزاقی نیا استفاده شود چون این دو با قدرت دوندگی بالا در خط میانی، می توانند به تیم ملی کمک کنند.
نویسنده:امیرحسین موسی رضا
