ورزش و اندیشه- تیم فوتبال امید ایران که بعد از ناکامی در بازیهای آسیایی ناگویا حسین عبدی را از دست داده بود، بالاخره از بلاتکلیفی در آمد و صاحب سرمربی شد.
سرانجام پس از مطرح شدن گزینه های فراوان جهت هدایت تیم المپیک ایران، یحیی گلمحمدی با استعفا از هدایت تیم دهوک عراق به عنوان مرد اول نیمکت تیم زير ۲۳ سال کشورمان انتخاب شد.
گلمحمدی به عنوان سرمربی سوابق و افتخارات زیادی در فوتبال ایران دارد از قهرمانی در لیگ برتر و جام حذفی گرفته تا کسب مقام نایب قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا.
حال یک نکته وجود دارد و این است که هیچکس منکر افتخارات یحیی گلمحمدی در قامت سرمربی نیست، ولی نباید فریب افتخاراتی که او در این زمینه کسب کرده را خورد و برای موفقیت تیم امید فقط به آنها متکی بود.
واقعیت این است که مربیگری در تیمهای باشگاهی با مربیگری در یکی از رده های تیم ملی زمین تا آسمان متفاوت است و با اولین مسابقات رسمی عیار واقعی یک شخص برای نشستن روی نیمکت تیم ملی یا ردههای پایه آن تیم مشخص خواهد شد، وگرنه تنها تعریف و تمجید از کارنامه یک مربی برای موفقیت کافی نیست. چه بسیار مربیانی بوده که به واسطه کارنامه موفق در فوتبال باشگاهی، به عنوان سرمربی تیم امید انتخاب شده ولی نتوانستند به حسرت چندين ساله صعود به المپیک را پایان دهند.
حالا همهچیز به عملکرد یحیی گلمحمدی محمدی، برنامهریزی فدراسیون و فراهم شدن شرایط مناسب برای تیم امید بستگی دارد چون در این مسیر آن چیزی که اهمیت دارد، عبور از سد رقبا و پایان دادن به حسرت المپیک است.
تیم امید ایران خردادماه سال آینده باید اولین گام خود را جهت پایان طلسم رسیدن به المپیک برداشته و در رقابتهای انتخابی آسیا برداشته تا به شرط موفقیت در این رقابتها راهی مرحله نهایی جام ملتهای آسيا شود، مسابقاتی که در آن تنها دو تیم صعود کننده به فینال جواز حضور مستقیم در لسآنجلس را پیدا خواهند کرد.
//امیرحسین موسی رضا