ورزش و اندیشه- درشرایطی که ورزش ایران باتوجه به شرایط ویژه ای که آثارش هنوز بر چهره کشورمان مشهود است، حرف و حدیثها درباره بازگشت یا عدم بازگشت خارجی های لیگ برتر نیز به قوز بالای قوز برای تیمهای باشگاهی تبدیل شده و آنها بابت این موضوع، بین زمین و آسمان معلق مانده اند.
حضور پررنگ بازیکنان خارجی در لیگ برتر، بحران را تشدید کرده است چون بسیاری از این بازیکنان در پی شرایط فعلی، به باشگاههای خود نوتیسیمبنی بر فسخ احتمالی قراردادهایشان داده اند که این موضوع، مدیران باشگاهها را در موقعیتی دشوار قرار داده و مشخص نیست که آیا با جدایی این بازیکنان موافقت خواهد شد یا خیر؟
این نگرانیها تنها به بازیکنان ختم نمیشود، بلکه درباره مربیان خارجی نیز صدق میکند زیرا بازگشت اوسمار ویرا سرمربی برزیلی پرسپولیس به ایران در هالهای از ابهام قرار دارد و فعلاً کریم باقری هدایت تمرینات این تیم را به صورت موقت بر عهده دارد.
اما سوال اینجاست که چرا باشگاههای ما تا این حد به جذب بازیکن خارجی وابستهاند که هر لحظه دلشان بابت فسخ قراردادها به لرزه میافتد و باید کاسه چه کنم دست بگیرند؟ چهار تیمی که از لحاظ بودجه اوضاع بهتری دارند، نباید بر این باور باشند که جذب زیاد بازیکنان خارجی، نشانه کلاسِ بالای تیمشان است. اگر به جای وابستگی به خارجیها، کمی هم به سایر مسائل توجه میکردند، امروز شاهد شرایط بهتری به ویژه در بازیهای آسیایی خود داشتند و دیگر نیازی به دلشوره بابت فسخ قراردادها و تحمل طاقچه بالا گذاشتن برخی بازیکنان نبود.