ورزش و اندیشه- تیم ملی والیبال ایران با شکست مقابل تیم ژاپن در فینال قهرمانی آسیا، از کسب مقام قهرمانی و راهیابی مستقیم به المپیک بازماند تا مسیر دشواری برای رسیدن به لس آنجلس پیش روی شاگردان پیاتزا قرار گیرد.
تیم والیبال کشورمان باوجود اینکه قهرمانانه بازی کرد و می توانست برنده مصاف با ژاپن باشد، اما در بزنگاه های مهم بازی نتوانست به خوبی از فرصتها استفاده کند تا قافیه را به شاگردان تیلیه ببازد.
یکی از نکات برجسته در ترکیب تیم ملی که هنوز هم به چشم می خورد، ضعف در دریافتها و رساندن توپ به ارشیا به نژاد بود، مشکلی که در فینال آسیایی مقابل ژاپن به وضوح احساس شد. سرویسهای هوشمندانه و هدفمند کاملا دريافت اول تیم ما را از جریان بازی خارج می کرد که این موضوع باعث عدم تنوع در به کارگیری بازیکنان مختلف بود.
تفاوت دیگری که باعث واگذاری نتیجه نهایی شد، معطوف بودن بیشتر بار خط حمله روی دوش علی حاجی پور و پوریا حسین خانزاده و به کارگیری کم حملات سرعتی بود که این اتفاق پیش بینی مسیر حمله را برای تیم ژاپن آسان می کرد
درصورتی که سامورایی ها در حمله تنوع زیادی به ویژه ژه در استفاده از حملات پایپ داشتند.
سومین نکته که در بازی فینال مشهود بود، عدم برخورداری از سرویس مستقیم در تیم ایران بود زیرا در والیبال حمله از منطقه سرویس آغاز می شود و تیم ژاپن هم به خوبی از این موصوع بهره برد که ثمره آن کسب هفت پوئن مستقیم بود، ولی تیم کشورمان تنها سه امتیاز مستقیم از سرویس بدست آورد و بشتر مواقع سرویسهای قدرتی بازیکنان ما به خطا منجر می شد.
از سایر نکات دیدار نهایی می توان به اشتباهات تعیین کننده در امتیازات پایانی اشاره کرد چون طبق آمار دو تیم تا امتیاز ۲۰ پایاپای پیش رفتند اما در پوئن های نهایی تیم زاپن توانست با استفاده از خطاهای تیم ایران، برتری خود را دیکته کند.
باید گفت که تیم ایران به دلیل ناتوانی قهرمانی را از دست نداد، بلکه در امتیازات پهم و لحظات تعیین کننده نتیجه را واگذار کرد که همه این موارد می تواند درس عبرتی برای عرصه های آتی باشد.
درنهایت هرچه که بود، فینال آسیا به پایان رسید و تیمهای کشورمان از راهیابی مستقیم به المپیک بازماند ولی هنوز دو راه جهت رزرو بلیت لسآنجلس مانده که یکی از آنها حصور در جمع سه تیم برتر رقابتهای جهانی است پس بهتر است از همین امروز به فکر رفع اشکالات باشیم تا رؤیای المپیک مانند چهار سال گذشته بر باد نرود.
نویسنده:امیرحسین موسی رضا